یکی از مزایای خوب این بچه کانادایی ها اینه که وقتی بهشون از صد نمره میدی سی اولش شاخ میشن که نه و اینا برنامه من نود و پنج درصد کار میکرد! بعدش که میان و جلو خودشون اجرا میکنی بعد میگی چرا ازشون نمره کم کردی قبول میکنن میخندن بعدش میرن. از اون به بعد هم هروقت تو راهرو یا جاهای دیگه ببیندت باهات با روی خوش سلام و علیک میکنند. مثل همین یکی که الان اینجا نشسته بهش ثابت شده که برنامش کار نمیکنه و همون سی حقشه ولی من اینقد باهاش حال کردم که بهش فرصت دادم با یه سه چهارتا پارامتر دیگه هم تست کنه که اگه با یکیش کار کرد ده نمره دیگه بهش بدم دونقطه دی

1 comment:
سلام... یه ذره شبیه کنایه بود ولی خوب قبول دارم آدمها عوض میشن. من هم خیلی عوض شدم از اون موقع تا حالا. اونقدر که گاهی باورم نمیشه این منم. سبک نوشتنم هم تغییر کرده؟ اینوخیلی حس نکرده بودم. چون معمولا آدم تو لحظه مینویسه. اونهم تو وبلاگ. شاید سبک لحظه هام عوض شده.
Post a Comment