از اینجا جایی برای رفتن وجود ندارد،
که بوی خون ندهد...
پس سکوت کن...
دیگربار پرندگان سخن خواهند گفت،
تا آنوقت سکوت کن.
در جوار مسیر
به صدای چک چک آب
و صدای بی صدای پر پروانگان گوش فراده
گوش فرا ده
پرندگان دیگر بار سخن خواهند گفت
سکوت کن تا آن روز
که طنین هر صدایی جز صدای پرندگان
بیرنگ و دروغین است
بوی خشم میدهد، تعصب و بی حاصلی
سکوت کن
به نامه های کهن پناه آور
و سکوت کن
هنوز وقت نیست
1 comment:
کاش تا وقتی ما هستیم،حد اقل ناله پرنده ای را بشنویم
Post a Comment