به یک زبان مودبانه و غیر توهین آمیز نیازمندم که بتوانم به این استاد جدید بفهمانم که استااااااااااااااد رو مغزمی! به چند گزینه ممکن هم فکر کردم مثلا زبان عارفانه "استاد مر از زیارت شما حقیر را مجموع خاطر همی پریشان شود!" یا مثلا زبان عاشقانه "استاد من هروقت تورو میبینم گلهای خاطرم پرپر میشه!" یا زبان خودمانی "استاد میشه اینقدر گیر ندی؟" یا زبان جاهلانه "بینیم باااااا حال نداریم!" یا زبان ریاضی فیزیک "استاد راندمان کاری من هروقت میری رو مغزم میاد پایین!" و یک چند زبان دیگر که همه متاسفانه توهین آمیزند! خداوکیلی یاد و خاطره حاج رضا (ردا) کلگری بخیر! این آقای مشمنمنان نه تنها توی دانشگاه که حتی توی خیابون هم به آدم گیر میده. بعید نیست مثلا پس فردا بهم بگه برو ناخن هاتو کوتاه کن و از این حرفا...
من؟
|
2 comments:
هیچ اهمیتی نداره که بخوای بهش اینو بفهمونی، تازه اگه هم بفهمه فرقی تو ماجرا نمی کنه، مگه نه؟ کلا سعی در فهموندن یه چیزی به خیلی از آدمها یا حرص خوردن به خاطر نفهمیدنشون فقط وقت و عمر عزیز رو تلف می کنه. پس بی خیال باااا
خب من قراره 4-5 سال با این آدم کار کنم. اگه همش بره رو اعصابم که خیلی بد میشه
Post a Comment