خط خطی

گاهی وقتها کسی از سر احساس وظیفه پا میگذاره در مسیری که میدونه ممکنه براش خطرناک باشه. با اینکه از وجود خطر آگاهه ولی خطر رو حس نمیکنه. من ویدئو آخر موسوی رو که نگاه میکنم میبینم که خطر رو داره حس میکنه. مثلا وقتی شروع میکنه به حرف زدن. اما بعد از مدتی فراموش میکنه. میرسه به جایی که اصلا درگیری ها و همه و همه چیز رو فراموش میکنه و شروع میکنه حرف زدن درباره آرزوها و آرمان هاش. طوری که حس میکنم اصلا برای هیچکدوم از کسایی که دارن بهش حمله میکنن فارغ از اینکه چه اتفاقی برای خودش بیفته تره هم خورد نمیکنه. فقط براش مهمه که حرف خودشو بزنه.

------------

پی نوشت: قال رب اشرح لی صدری و یسرلی امری واحلل عقده من لسانی یفقهو قولی!