Stairways to Heaven

ذهنم زیاد کار خاصی جز مقاله بازی نمیتونه بکنه تا این لامصب بالاخره به سرمنزل مقصود برسه. یه مصاحبه کوتاه کردم با مایکروسافت که خودم فکر میکنم خوب بود. البته آنچه ما فکر میکنیم خیلی مهم نیست. آنچه اون آقاهه فکر میکنه مهمه و ممکنه به علت اینکه تا فارغ التحصیل شدنم خیلی مونده شانسم خیلی خوب نباشه. یه ایراد بدی که دارم اینه که در موقع مصاحبه همیشه میزنم به کانال اعتماد به نفس مضاعف و فکر نمیکنم این خوب باشه. همینطوری غیر ارادی اتفاق میفته و تا حد خوبی مطمئنم که چیز بدیه! یکی دوبار با آقای مصاحبه کننده در حد عاقل اندر سفیه برخورد کردم در این حد که این چه سوال ابلهانه ایه که میپرسی؟ این که بدیهیه! امیدوارم به پاچه ام نره! آهان کلا فقط آهنگ زیاد گوش میکنم. میخوام همه دهه هفتاد رو بترکونم فعلا. هرچقدر فکر میکنم به نظرم این آهنگ Stairaways to heaven از همه خفن تره یک جورایی. البته با عرض ارادت به کویین و بیتلز و پینک فلوید و سایرین. از آهنگ های دهه طلایی هفتاد اگر چیز خاصی چشمتونو گرفته ما رو بی نصیب نذارین. مخلصیم.