رویا

هیچ کجای آن خیالی که در گذشته از آینده خودم داشته ام خودم را اینجایی که هستم نمیدیده ام. این معنیش آن نیست که بخواهم بگویم از اینی که هستم ناراحتم یا فکر میکنم آنچه در گذشته خیال کرده بودم بهتر است. همین. فکر میکنم رویاهای آدم اصلا آنقدر هم که خیال میکند مهم نیستند. همین. منظورم این نیست که آدم نباید رویا داشته باشد. منظورم این است که آدم چه بخواهد و چه نخواهد تصویری از آینده خودش در ذهن خودش دارد. این تصویر هرچقدر آدم به بلوغ ذهنی بیشتری رسیده باشد به آینده واقعی اش نزدیکتر است و هرچقدر خام تر باشد امکان تحققش کمتر است. در هر دو حالت مهم نیست آدم به آن تصویر ذهنی که خودش به نظرم یک مرتبه از رویا واقعگرایانه تر است برسد یا نرسد. مهم این است که برای تحققش تلاش کند. تلاش کند اما خودش را نکشد. همین. و همه زندگیش را به تحقق یک رویا گره نزند. همین. گاهی وقتها هرچقدر هم پخته باشی باز اتفاقهای عجیب و غریب می افتند. مهم این است که آنقدر پخته باشی که توقع هر چیز غیر منتظره ای را داشته باشی. همین.

-----

پی نوشت: یک نفر بعد از یک سال زنگ میزنه میگه معذرت میخوام این یک سال سرم خیلی شلوغ بود و نشد هم رو ببینیم. میخوای یک وقتی هم رو ببینیم؟ من برای این آدم خیلی خیلی زیاد ارزش قائلم بسیار بیشتر از کسی که میگه یکسال گذشته دیگه بیخیال دوستی و رفاقت!