آنچه مرا نکشد

دیروز تلفنی با مادرم حرف میزدم بحث خالکوبی و اینها بود! به شوخی گفتم من میخوام برم بدم رو بازوم خالکوبی بزنن "عشق من مادر" و مادرم کلی خندید و گفت خالی بندی نمیخواد بدی رو بازوت خالکوبی کنن! بعد نمیدونم چی شد. شاید سابقه تاریخی من قبل از رفتن از ایران بود که مدت طولانی "نیچه" ورد زبانم بود... مادرم گفت به جاش بگو رو بازوت این حرف نیچه رو بزنن که "آن زخمی که مرا از پای در نیاورد، مرا قوی تر خواهد کرد" حالا زیاد تعجب نکنین، مادر من آره نیچه هم میخواند! زخم هم زیاد خورده تو زندگیش و آره قویتر هم شده! حس میکنم حالا اگر مادرم کنارم بود میتونستم جور خیلی بهتری درکش کنم تا زمانی که ایران رو ترک کردم. شاید به خاطر دلتنگی و دوریه اما این جمله نیچه امروز از صبح توی ذهنم بود و فکر میکردم که چقدر راسته! اینطور نگاه کردن به زندگی خیلی شهامت میخواد... انسانهایی که اینطور به زندگی نگاه میکنن بیشتر زخم میخورن... و در عوض کارهای بزرگتری هم انجام میدن. نمیدونم چه حکمتیه که هرچیزی که ذهن منو به خودش مشغول میکنه دست بردار نیست و همش میاد دوباره. اینجا، اونجا، همه جا. بالاترین هک شده. توی سایتی که مشکلات فنی بالاترین رو ریپورت میکنه یه پیغام هست که همین الان دیدم و نوشته:

What doesn't kill us makes us stronger! We're alive and everything is in control. Stay calm and patient. It just takes time!

چه کسی هست که بتونه انکار کنه بالاترین در این مدتی که وجود داشته موفق ترین سایت ایرانی بوده؟ به قدری موفق که باعث ترس رفقا شده! به حدی که صدا و سیما جزو دشمنان نظام سایت بالاترین رو هم میشماره! حس میکنم پتانسیل بالایی میان بدنه تحصیل کرده ایرانی برای تغییرات مثبت و کارهای ماندگار وجود داره. خودش جای بسی امیدواریه... بهترین راه برای تغییر همینه. راهی که از میان همه ملت میگذره با هدایت قشر تحصیل کرده...