Monday, September 20, 2010

رگه های آنارشیسم

بین آدمها یک فرق هایی هست. مثلا فلان هنرمند مشهور که پدر و مادر های ما هم دوستش دارند و هم هنرمند خوبی است هم اصلا آدم بی بند و باری نیست! اما دیگری که تا مشهور شده خودش را گم کرده رفته هشت تا زن گرفته بعد طلاق داده خیلی آدم مزخرفی هست. بین آدمها یک فرقهایی هست. و ما خیال میکنیم به همین سادگی است قضاوت کردن و ربط دادن این فرق به هر چیزی که خودمان دلمان میخواهد. ما با قبول کردن آدمها همانطور که هستند مشکل داریم. ما آدمها را همانطور که خودمان میخواهیم قبول میکنیم و میبینیم. گاهی وقتها هم به سرعت نظرمان کاملا درباره آدمها عوض میشود بدون اینکه بدانیم چرا. مثلا همین مصدق بدبخت. واقعیت آن است که ما نمیدانیم تا چه اندازه اسیر فضایی هستیم که ما را پرورانده است. نمیدانیم چقدر زیاد از عوامل محیطی که داغ مالکیتشان را مدتها پیش بر پشت ما زده اند تاثیرپذیریم. منظورم از ما همین خود ما آدمهاست!

5 comments:

Anonymous said...

Valla oon honarmand e mashhoor ke pedar madar haie ma doosesh darand va adam bi-band o bari niss ham 2 3 ta zan dare fekkonam!
Adam bi-band o bari niss, vali khob kheily ham band o baresh joor niss, shol e! :D

Anonymous said...

Valla oon honarmand e mashhoor ke pedar madar haie ma doosesh darand va adam bi-band o bari niss ham 2 3 ta zan dare fekkonam!
Adam bi-band o bari niss, vali khob kheily ham band o baresh joor niss, shol e! :D

Amir said...

چقدر خوب بود، اگه اینطوری نبود ("گاهی وقتها هم به سرعت نظرمان کاملا درباره آدمها عوض میشود بدون اینکه بدانیم چرا."). خیلی از چیزا حل میشد

میم. ح. میم. دال said...

به ناشناس: بعضی ها هم خب جدا فرق میکنند. حداقل در یک برهه زمانی. اینکه خیال کنیم همه بندشون شله خودش به نظرم باز کمی بر میگرده به همون قضاوتها

Unknown said...

محمد دقیقا و اکیدا با این حرفت موافقم که ما یاد نگرفتیم آدم ها رو همون طوری که هستن بپذیریم.