مطلقا جفنگ

یک کتاب قشنگی بود به نام نمیدونم چی از جمله همون درسهای قشنگ زندگی بود که بچگی خوانده بودم! یک چیزی نوشته بود مثل اینکه از هرچیزی میترسید در زندگی بروید جفت پا بپرید وسطش که ترستون بریزه! یک مثال هم زده بود در نوع خودش جالب توجه که یک آقایی بود از اینکه از زیر نردبان رد بشه میترسید. یک روز تصمیم گرفت از زیر نردبان رد بشه و از اون به بعد همش از زیر نردبان تکیه داده شده به دیوار رد میشد چون دیگر نمیترسید. حالا حکایت من این است که از این جفنگیات لیست اسکوورد ارور، اپتیمایزیشن و ماشین لرنینگ و اینها خیلی چندشم میشه! حالا بگذریم که در باب علم اینطور صحبت کردن درست نیست ولی اصولا به نظرم تلاش مذبوحانه! دارند این دوستان در جهت مینیمایز کردن ارور که آخرش هم تا حد زیادی به درد عمشون میخوره! اگر به جای این کارها اسم پدر طرف رو بپرسند و بر اساس اسم پدر طرف پردیکت کنند احتمالا به نتیجه بهتری میرسند! و بگذریم که زبان پارسی رو به گند کشیدم با این حرف زدنم... و بگذریم که دیکته درست مذبوحانه را بلد نبودم از همان روش سرچ در گوکل استفاده کردم و به این نتیجه رسیدم که اینجوری بنویسم: مذبوحانه. و بگذریم که یکی از ریزالت های اول مربوط به سایت یک سری بچه ملا بود که نوشته بود "دین بهاییت، تلاش مذبوحانه تا کی؟" و همانجا بود که متمعن شدم تا حد خوبی که مذبوحانه باید غلط باشد! ولی حالا از همه اینها بگذریم! من هم تصمیم گرفتم واسه اینکه چندشم از این مباحث اپتیمایزیشن بریزه یک پیپر هارد کور استاتیستیکز و ریاضی و اپتیمایزیشن و اینها بردارم واسه پرزنتیشن فردا که برای دیبی تاکز قراره انجام بدم... و بگذریم که میدونم از سه تا استاد ریچل میگیره میخوابه چون اصولا با این مساعل حال نمیکنه، مشمنمنان اولش با دقت گوش میکنه بسیار فعال بعدش چون حوصلش سر میره هی شروع میکنه اصول دین پرسیدن و ریموند (که امیدوارم نیاد!) هم صبر میکنه صبر میکنه در لحظه حساس تیر خلاص رو میزنه و یک سوالی میپرسه که پدر جد نویسنده خود پیپر هم نمیتونه جواب بده... حالا از همه اینها بگذریم. خواستم ترس و چندشم از این مباحس بریزه و انساا... همینطور خواهد شد...